Początków gastronomicznych tradycji szukać należy w okresie cesarstwa rzymskiego, kiedy to Rzym jako centrum antycznego świata ściągał do siebie wszystko, co najlepsze. Pod wpływem kontaktów z szerokim światem prymitywna kuchnia pasterzy i rolników bardzo się rozwinęła i wzbogaciła.

Dzisiejsi Włosi utrzymali w swojej kuchni niektóre starożytne potrawy. Tak samo jak ich przodkowie jedzą bób, sałaty, wątróbki drobiowe z liściem laurowym, cielęcinę doprawioną szałwią, niektóre ryby.

Sława włoskich dań mącznych, zwanych "la pasta" jest wynikiem nie tylko tajemnicy produkcji samego ciasta, wyrabianego z twardej pszenicy, ale też sposobu doprawiania potraw różnorodnymi sosami i - co nie mniej ważne - umiejętności ugotowania ich tak, aby się nie rozklejały. Makaron i ryż jadane są we Włoszech na pierwsze danie, zamiast zupy.

W kuchni włoskiej z mięs najbardziej popularna jest młoda wołowina, mięso jagnięce i koźlęce, w mniejszym stopniu wieprzowina i mięso wołowe ze starszych sztuk. Warzywa jadane są w znacznie większych ilościach niż u nas, a wybór gatunków jest o wiele bogatszy. Dużo dań warzywnych podaje się na zimno. Sałata zielona mieszana z innymi surowymi warzywami oraz owoce stanowią żelazne pozycje w codziennym jadłospisie zimą i latem. Sery włoskie są bardzo liczne: począwszy od parmezanu, który nadaje specyficzny smak wielu daniom włoskim, poprzez Gorgonzolę do serów miękkich jak Mozarella z bawolego mleka, Bel Paese, Ricotta i inne.

Podobnie jak Francja, Włochy produkują bardzo wiele gatunków win, niektóre wyłącznie na własne potrzeby. W każdym regionie wytwarzane są wina lokalne o specyficznym smaku, Karafka wina podawana jest we wszystkich włoskich domach, nawet najbiedniejszych, do obiadu i kolacji.

Fragment zaczerpnięty z książki: "Specjalności kuchni śródziemnomorskiej" Anna Czerni, Zofia Zawistowska